Bye bye Ibuprofen

Spanningshoofdpijn ontstaat vaak als je overprikkeld bent geraakt en je systeem 'vol' zit. Soms zit de oorzaak van je overprikkeling niet eens in wat er nú gebeurt, maar in wat nu aanraakt in vroeger. Met alle energievretende emoties die daarbij komen.

Hoe dat eruit kan zien in de praktijk? Ik vertel het je aan de hand van het verhaal van Olivia (niet haar echte naam).

Olivia is een bedachtzame professional die dacht dat ze ‘gewoon’ gevoelig was voor feedback van collega’s – tot ze ontdekte wat er écht speelde…

Wakker liggen

In het intakegesprek vertelt ze: ‘Ik word steeds onzekerder in mijn werk. Ik zit nu een paar jaar op deze plek, maar het gaat eerder slechter dan beter. Eén opmerking van een collega en ik lig nachten wakker. In mijn hoofd blijft het malen over wat ik anders had moeten doen. Feedback voelt voor mij als kritiek. Ik begin steeds meer aan mezelf te twijfelen. ’

Het gaat haar niet in de koude kleren zitten.

Olivia: 'De hele dag door voel ik spanning over wat mijn collega’s vandaag misschien weer aan te merken hebben op mij of op hoe ik dingen doe. Ik hou me groot, maar dat gaat ten koste van mezelf. ’s Ochtends word ik wakker met hoofdpijn en ’s avonds ga ik ermee naar bed.’

Kortom, haar energie is al op als de dag nog moet beginnen.

Ze houdt zich staande met pijnstillers. Elke week jast ze er een pakje paracetamol en een pakje Ibuprofen doorheen. En dat al jarenlang.

Angst

Tegen het einde van het intakegesprek aarzelt ze even. Dan zegt ze:

‘Het klinkt misschien gek, maar ik ben bang voor het openbaar vervoer. Ik durf al 20 jaar de bus en trein niet meer in. Als ik er alleen maar aan denk word ik al fysiek ziek. En nu voelt het alsof die angst gaandeweg steeds meer ruimte inneemt. Het raakt steeds meer situaties in mijn dagelijks leven. Dat vind ik nog het ergste.’

Toegegeven, deze zag ik even niet aankomen. Wat heeft een 20 jaar oude angst voor het openbaar vervoer met onzekerheid in je werk nú te maken?

Tegelijkertijd: ik hou wel van een speurtochtje. ;-)

Raakt iets in nú wellicht aan iets van vroeger?

IEMT en oogbewegingen

‘Ik ga je een paar gekke vragen stellen, is dat oké voor jou?’ Olivia knikt instemmend.

Fijn, want waar zij tegenaan loopt is precies het soort klacht waarbij IEMT helpend kan zijn. Met zijn specifieke vragen en eenvoudige oogbewegingen is IEMT een diepgaande verandermethode die vaak verrassend snel verlichting geeft bij oude ervaringen die – onbewust – in het hier en nu dezelfde emotionele reacties oproepen als toen.

We gaan aan de slag.

Met mijn vragen komen we stap voor stap bij een eerdere ervaring in een bus, jaren geleden. Het blijkt een cruciaal moment waarin Olivia leerde zich te voelen zoals ze dat nu ervaart – angstig en onzeker - en waar ze nu last van heeft.

Terwijl Olivia aan deze ene ‘bus’-herinnering denkt, laat ik haar oogbewegingen maken volgens een speciaal ritme en patroon. De oogbewegingen doen hun werk: haar brein doorbreekt de trigger met dat moment van toen.

De herinnering is er nog wel, maar de emotionele lading is eraf.

Olivia merkt direct verschil. Ze voelt zich lichter en vrijer.

Wil ze de komende weken proberen om een keertje met de bus te gaan? Ja, dat wil ze wel.

Twijfel

In de volgende sessie, een paar weken later, vertelt ze dat ze nog niet met de bus is gegaan. Haar twijfel? Of de verandering die ze in zichzelf voelt wel écht is en stand houdt als ze dit experiment aangaat…

De Sherlock Holmes in mij staat op. Er is nog wat meer speurwerk nodig. ;-)

Opnieuw zet ik IEMT in.

We stuiten op de herinnering van een totaal onverwachte operatie, langer dan 20 jaar geleden. Olivia dacht dat ze voor een gewone controlescan naar het ziekenhuis kwam, maar ineens lag ze in de OK. Met artsen en verpleegkundigen die om haar heen krioelden om haar met spoed te kunnen opereren.

‘Wat deed dat met je?’, vraag ik.

‘Ik begreep er niks van, had geen idee wat er precies aan de hand was. Het ging allemaal zo snel en niemand die me iets vertelde.’

Chaos.
Consternatie.
Onduidelijkheid.
Angst.
Onzekerheid.

Een bal van emoties kwam bij elkaar in dat ene moment. 

Het zijn dezelfde emoties die in het hier en nu getriggerd worden in haar werk, bij feedback van collega’s.

Met oogbewegingen werk ik op dit cluster van herinnering met bijkomende emoties.  

Een week later piept mijn telefoon. Een appje van Olivia. Ze stuurt me enkel een foto van een bushalte. Even later volgt er nog eentje: van ín de bus. Ze heeft het gedaan!

De knop is om

De weken erna volgen er meer kleine overwinningen. De angst voor nieuw en onbekend heeft zijn grip verloren. Thuis begint ze nieuwe gerechten te koken. Kiest nieuwe theesmaakjes. Het voelt helemaal oké.

Ook op haar werk is de onzekerheid weg. Kritische opmerkingen van collega’s deren haar nauwelijks nog. Ze doet haar ding, op haar eigen manier.

En het fijnst van al? De hoofdpijn is verdwenen.

Oude angst en onzekerheid, jarenlang aan het stuur, hebben hun plek afgestaan.

Aan rust.
Aan ruimte.
Aan Olivia zelf.

PS: Ben je benieuwd wat IEMT voor jou kan betekenen? Kom gerust in gesprek als dit voor jou het moment is.